Lothar Hoffmann urodził się w 1905 roku w Poznaniu, wówczas zajętym przez Prusy (do 1920 roku w prowincji poznańskiej). Los sprawił, że stał się jednym z elementów w przerażającej nazistowskiej machinie politycznej. Niestety, żadne zdjęcia Lothara Hoffmanna nie przetrwały do naszych czasów. Jego nazwisko pojawia się jednak w dokumentach archiwalnych i literaturze naukowej, zwłaszcza w książce „Słownik biograficzny III Rzeszy: kto był kim przed i po 1945 roku”, pisze portal poznaniski.eu.
Urzędnik, policjant, członek SS
Lothar był synem policjanta. Młodość przyszłego zwolennika Hitlera jest słabo udokumentowana. Wiadomo jednak, że w 1922 roku uzyskał świadectwo dojrzałości w poznańskiej szkole. Miało to miejsce już po tym, jak Poznań przeszedł w ręce Polaków. Później Lothar wybrał wykształcenie handlowe i ostatecznie został urzędnikiem państwowym.
Hoffmann nie zawsze miał szczęście. W połowie lat 20. przez kilka lat pozostawał bezrobotny. Jednak w 1927 roku mężczyzna poszedł w ślady ojca i został policjantem. W następnym roku Lothar Hoffmann przeniósł się do policji we Wrocławiu. W 1932 roku ukończył kurs policyjny i otrzymał stopień starszego sierżanta w miejscowości Frankenstein (po 1946 roku Ząbkowice Śląskie).
W 1935 roku los Lothara Hoffmanna zmienił się radykalnie – od tek pory pracował w berlińskim gestapo. W latach 1937–1938 Hoffmann kształcił się w Szkole Oficerów Policji Bezpieczeństwa w Charlottenburgu. Po ukończeniu specjalnych kursów wstąpił do SS.
Służba w gestapo
Dalszą służbę Lothar Hoffmann kontynuował pod dowództwem Wilhelma Scharpwinkela, Hauptsturmführera SS. Kariera Hoffmana rozwijała się dynamicznie, ponieważ jego naturalne zdolności odpowiadały wymaganiom zawodowym. W latach 1939–1944 był szefem jednego z wydziałów Gestapo. Z biegiem lat Lothar Hoffmann otrzymał stopień Obersturmführera, a następnie Hauptsturmführera SS. Do obowiązków Lothara należała likwidacja, deportacja i wysyłanie Żydów do getta w Lublinie.
Hoffmann angażował się w umacnianie ideologii III Rzeszy w regionach, w których występowała różnorodność etniczna. Wszystkie jego działania miały na celu germanizację ziem polskich, przymusowe przesiedlenie miejscowej ludności i tłumienie polskiej kultury.
Później Hoffmann przez pewien czas stał na czele komisariatu policji kryminalnej w Przedborzu. Następnie, będąc częścią wojsk niemieckich w Czechosłowacji, esesman został schwytany. Jego przygody na tym się nie skończyły. Czesi przekazali więźnia stronie radzieckiej. Został przeniesiony z jednego obozu do drugiego.
Po zakończeniu wojny Lothar Hoffmann został objęty amnestią i wrócił do RFN. Dziwny los tego człowieka nieustannie wciągał go w wir wydarzeń. W 1954 roku Hoffmann otrzymał kolejną szansę na normalne życie. Pomimo swojej mrocznej przeszłości został powołany do policji heskiej. Później zajmował stanowiska komisarza policji kryminalnej w Wiesbaden i Darmstadt. Hoffmann dosłużył się nawet stanowiska naczelnika komisariatu policji kryminalnej w mieście Limburg.
W 1960 roku został aresztowany. W 1973 roku ponownie trafił do więzienia. Tym razem Lotharowi zarzucono współudział w morderstwie. Został skazany na trzy lata.
Nie wiemy, jak przeżył resztę swojego życia zbrodniarz nazistowski Lothar Hoffmann. Od czasu jego aresztowania w 1973 roku wszelki ślad po nim się urywa. Jednak według oficjalnych danych zmarł w 1992 roku w Niemczech.
Archiwalne poszukiwania
Nazwisko Lothara Hoffmanna jest kojarzone z brutalną polityką nazistów, represjami, deportacjami oraz eksterminacją ludności polskiej i żydowskiej. Reprezentował on warstwę biurokratyczną, która wykonywała zbrodnicze rozkazy bez jakichkolwiek wyrzutów sumienia.
Niestety, nie wiemy, jak potoczyły się losy Lothara Hoffmanna po latach 70. XX wieku. Informacje dostępne publicznie są zbyt skąpe, by stworzyć pełny obraz. Wiele pytań pozostaje bez odpowiedzi. Wiemy, że po wojnie Hoffmann często miał problemy z prawem. Można przypuszczać, że był skłonny do działalności przestępczej przez całe życie. Nie ma jednak wiarygodnych faktów na temat tego, czy został ukarany konkretnie za zbrodnie wojenne.
Wielu nazistowskim zbrodniarzom udało się uniknąć kary. Ślad po nich zaginął pod fikcyjnymi nazwiskami i biografiami. Postać Lothara Hoffmana pozostaje wyrazistym przykładem udziału średniego szczebla w systemie wdrażania zbrodniczej ideologii. Historycy od kilku pokoleń badają takie osoby, aby zrozumieć funkcjonowanie mechanizmu represji w III Rzeszy.