Centrum sztuki muzycznej w Poznaniu i architektoniczną perełką miasta jest Teatr Wielki im. Stanisława Moniuszki. Ten neoklasycystyczny teatr operowy posiada szeroką sieć współpracy międzynarodowej, jego artyści odbywają trasy koncertowe w wielu krajach, zdobywają nagrody i uznania – podaje strona poznaniski.eu.
Teatr posiada scenę kameralną, a także stworzył Fundację “Opera Poranna”, która zachęca młodzież i dzieci do przyłączenia się do sztuki operowej i zanurzenia się w tym magicznym świecie. Dowiedz się więcej o historii Opery Poznańskiej i jej walorach architektonicznych.
Historia powstania Teatru Wielkiego
Sztuka operowa zaczęła rozwijać się w Poznaniu w XVIII wieku. Pierwsze przedstawienia odbywały się w Ratuszu, a później wykorzystywane były inne obiekty teatralne w mieście. Pod koniec XIX wieku pojawiła się potrzeba stworzenia wyspecjalizowanego teatru operowego i pomysł ten został zrealizowany.
Nowy budynek został zaprojektowany przez niemieckiego architekta Maxa Littmanna. Wzniesiono go w 1910 roku na miejscu wcześniej rozebranych fortyfikacji. Do 1902 roku miasto było otoczone pasem obronnym, ale władze uznały, że nie będzie on już potrzebny. W ten sposób w dzielnicy cesarskiej miasta została zbudowana opera.
Przez pierwszą dekadę swojego istnienia był znany jako Teatr Miejski. Jego otwarcie nastąpiło przedstawieniem „Czarodziejskiego fletu” Mozarta. Warto zaznaczyć, że początkowo teatr uznawany był za teatr muzyczno-dramatyczny, odbywały się w nim również koncerty symfoniczne. W tym czasie Prusy kontrolowały kraj, a wystawianie spektakli w języku polskim było zabronione.
W 1919 roku teatr został przejęty przez Polaków i przemianowany na Teatr Wielki w Poznaniu. W 1949 roku jego patronem został słynny kompozytor Stanisław Moniuszko.
Cechy architektoniczne teatru
Opera Poznańska znajduje się w dużym skwerze, który został wytyczony w tym samym czasie, co początek jej budowy. Niestety, kolekcja drzew iglastych została niemal całkowicie zniszczona podczas II wojny światowej. Klony i topole przetrwały te czasy, tworząc przytulną i przyjemnie chłodną atmosferę w letnie dni. Ważnym elementem wystroju jest fontanna przed operą, która stała się swoistą wizytówką miasta.
Budynek teatru posiada duży portyk w neoklasycystycznym stylu starożytnego Rzymu. Monumentalne schody zdobią dwie rzeźby. Lewa przedstawia kobietę dosiadającą lwa i jest symbolem liryzmu. Mężczyzna z panterą po prawej stronie symbolizuje dramat. Portyk ma sześć kolumn porządku jońskiego, nad którymi wznosi się trójkątny fronton z rzeźbą Pegaza.
Po wschodniej stronie znajduje się pawilon, w którym kiedyś znajdowała się restauracja, a po zachodniej stronie znajduje się osobne wejście, z którego w przeszłości korzystał cesarz. Foyer i hol teatru zachwycają luksusem i pięknem. Widownia ma trzy loże i trzy balkony i może pomieścić 874 osoby.
W XXI wieku budynek został wyposażony w system komunikacji wewnętrznej i ostrzegania dźwiękowego, system interkomu głosowego, zegary cyfrowe, monitoring wideo i dźwiękowy alarm bezpieczeństwa.
Tym samym Teatr Wielki im. Stanisława Moniuszki jest godną uwagi perełką architektoniczną i wizytówką miasta. W pobliskim skwerze mieszkańcy chętnie odpoczywają i czekają na rozpoczęcie swoich ulubionych spektakli.
Przedstawienia, uznanie i wpływ na życie kulturalne
Współczesny repertuar opery obejmuje różnorodne opery, balety i koncerty. Można tu obejrzeć zarówno dzieła klasyczne, jak i współczesne oraz wybrać spektakl według własnych upodobań.
Na jego scenie można również usłyszeć i zobaczyć znanych śpiewaków, muzyków i tancerzy z różnych części Polski i innych krajów. Wśród popularnych oper znajdują się „La Traviata”, „Tosca” i „La Bohème”. Balety takie jak „Jezioro Łabędzie”, „Don Kichot” i „Giselle” są niezmiennie popularne.
Ponadto na uwagę zasługują następujące obszary działalności teatru:
- programy edukacyjne i popularyzatorskie dla miłośników muzyki i młodych artystów. Regularnie odbywają się tu wykłady, seminaria i warsztaty mistrzowskie mające na celu rozwijanie talentów muzycznych i promowanie kultury muzycznej w społeczeństwie;
- teatr bierze udział w różnych festiwalach i innych popularnych wydarzeniach, które przyciągają uwagę publiczności, także z innych miast i krajów;
- teatr współpracuje z kolegami z Baden-Baden, Brukseli, Heilbronn, Luksemburga, Xanthi i Carcassonne. Partnerstwa te obejmują wymianę spektakli, trasy koncertowe i dialog kulturalny.
Teatr Wielki im. Stanisława Moniuszki otrzymał również wiele cennych nagród i wyróżnień zawodowych. Na przykład w 2017 roku otrzymał prestiżową nagrodę „Opera Europa” za wybitny wkład w światową operę.
Opera Poznańska jest więc ważnym punktem kulturalnym o bogatej historii i międzynarodowym uznaniu. Łączy w sobie wspaniałą architekturę, widowiskowe spektakle i praktyczne działania edukacyjne, potwierdzając swoją rolę jako centrum sztuki muzycznej i operowej. Teatr Wielki im. Stanisława Moniuszki od początku swojego istnienia inspiruje i urzeka publiczność oraz przyczynia się do rozwoju kultury muzycznej w regionie.