Grzegorz Wons, znany z ról Leopolda Kwapisza w serialu „Klan” i Andrzeja Więcławskiego w komedii „Ranczo Wilkowyje”, rozpoczął karierę aktorską, do której jego rodzice początkowo podchodzili sceptycznie. Wons urodził się w Poznaniu w 1952 roku i stał się długo oczekiwanym synem swoich rodziców, spełniając ich marzenie o chłopcu. Wychowywany przez trzy starsze siostry ze względu na trudną sytuację rodziców, Wons dorastał w trudnych czasach naznaczonych skutkami wojny i trudnościami finansowymi – pisze poznaniski.eu.
Pomimo trudnych relacji, Wons jest wdzięczny rodzicom za zapewnienie mu godnego życia, choć początkowo sprzeciwiali się jego decyzji o zostaniu aktorem. Jego ojciec, rolnik, który po wojnie stracił ziemię, miał nadzieję, że Wons zostanie inżynierem, a nie aktorem. Jednak Wons nie czuje się urażony z tego powodu, rozumiejąc trudności, z jakimi borykała się jego rodzina w trudnych czasach.
Od marzeń o inżynierii po scenę
Wons stanął przed poważnym wyzwaniem, gdy zdecydował się na karierę aktorską. Rodzice, którzy widzieli dla syna karierę inżyniera, początkowo go nie wspierali. Pomimo braku zrozumienia i zachęty Wons nadal realizował swoją pasję, uczęszczając do szkoły artystycznej, a później studiując aktorstwo w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. Decyzja ta zapoczątkowała trudną drogę w świat sztuki scenicznej.
Debiutując w 1974 roku podczas studiów, Wons szybko zaczął kojarzyć się z warszawskimi teatrami. Od teatru „Woła” po teatr „Kwadrat” pozostawił na scenie swoje ślady. W jego filmografii znajdują się tak znane dzieła jak „Moja wojna, moja miłość”, „Bez znieczulenia” i „Gorączka”, co świadczy o jego wszechstronności aktorskiej.
Rodzinny człowiek, który przeszedł trudy i próby
Choć jego kariera zawodowa rozkwitała, Wons borykał się z trudnościami, zwłaszcza w czasie stanu wojennego. Pragnienie utrzymania rodziny zmusiła go do podejmowania dorywczych prac poza zawodem. Pomimo trudnych czasów Wons starał się być najlepszym ojcem, jakim mógł być. Często wspomina te trudne czasy, gdy dzieciom nie było co jeść, nie mówiąc już o ubraniach i innych przyjemnościach. Ale dorosłe dzieci Wonsa dumnie podkreślają wytrwałość swojego ojca. Jego syn, Kuba Wons, wspomina:
„Pamiętam, że tata był w Szwecji na budowie i zarabiał pieniądze”.
Okres ten podkreślił zdolności adaptacyjne Wonsa i jego wielkie pragnienie zapewnienia dobrobytu swojej rodzinie.
Oprócz tego, że jest zdolnym aktorem, Wons pozostawił swój ślad także w dubbingu, użyczając swojego głosu postaciom w takich popularnych filmach, jak „Batman i Robin”, „Dzień Niepodległości: Odrodzenie” i „Opowieść wigilijna”. Jego talent komediowy zabłysnął również w kabarecie Olgi Lipińskiej, gdzie spędził ponad dziesięć lat, demonstrując swój humor.
Czterdzieści lat miłości i śmiechu
Życie osobiste Wonsa jest dowodem silnej miłości. Poznawszy swoją żonę Alicję w liceum w 1972 roku, para stanęła w obliczu problemów w związku na odległość, gdy Wons przeprowadził się do Warszawy, aby studiować aktorstwo. Jednak podczas tej separacji ich związek tylko umocnił się, co doprowadziło do ich ślubu w 1978 roku.
W obliczu trudności finansowych na początku małżeństwa Wons wykazał się nie tylko umiejętnościami aktorskimi, ale także pomysłowością, kopiując obrazy, aby utrzymać rodzinę. Mimo trudności ich małżeństwo, które trwa już ponad 40 lat, jest mocne, oparte na wzajemnym szacunku, przyjaźni i zaufaniu.
W świecie, w którym zanikają namiętności, Wons zastanawia się nad istotą trwałych relacji, stwierdzając:
„Miłość nie jest uczuciem stałym, ale szacunek, przyjaźń i zaufanie utrzymują udany związek”.
Droga Grzegorza Wonsa od niechęci do realizacji planów ojca do przemiany w wszechstronną i lubianą postać polskiej sceny jest świadectwem jego talentu i pragnienia realizowania się w swoim zawodzie. Kontynuując swój wkład w świat teatru, filmu i dubbingu, Wons pozostawia po sobie nie tylko szereg niezapomnianych występów, ale także osobistą historię wiecznej miłości i śmiechu.